Reklama
Reklama

Pod koniec 2026 Rosja rozpoczęła wykorzystywanie w wojnie na Ukrainie nowego pocisku samosterującego Izdielje 30. Poinformował o nim we wczorajszym raporcie Główny Zarząd Wywiadu (GUR) Ministerstwa Obrony Ukrainy. Nowy pocisk jest przeznaczony do odpalania z bombowców strategicznych Tu-95MSM i Tu-160M ​​z użyciem wyrzutni AKU-5M (standardowo startują z nich pociski H-101, H-55 i H-555).

Według źródeł ukraińskich, twórcą Izdielje 30 jest Korporacja Takticzeskoje rakietnoje woorużenije (KTRW, dawne Państwowe Centrum Badawczo-Produkcyjne Zwiezda-Strieła). Konstrukcyjnie pocisk bazuje na przeciwokrętowym H-35U mobilnego kompleksu Bał, ale jego wymiary zostały powiększone. Według źródeł ukraińskich, Izdielje 30 ma składane skrzydła o rozpiętości 3 m i średnicę kadłuba 580 mm.

 

Schemat nowego rosyjskiego pocisku samosterującego Izdielje 30 według Głównego Zarządu Wywiadu Ministerstwa Obrony Ukrainy

 

Nowy pocisk jest wyposażony w nowy, kompaktowy silnik turboodrzutowy Izdielje 64R, produkowany przez ODK-Saturn. Dzięki niemu osiąga prędkość przelotową 720 km/h. Źródła ukraińskie szacują zasięg pocisku na co najmniej 1500 km. Izdielje 30 jest więc tańszą wersją pocisku H-101 używanego przez rosyjskie lotnictwo dalekiego zasięgu, a jednocześnie ma potężniejszą, opracowaną przez GosNIIMasz, 800-kg głowicę bojową (podstawowa wersja głowicy H-101 ma masę 400 kg, a zasięg pocisku wynosi 2500 km).

Według GUR, pocisk Izdileje 30 jest wyposażony w system nawigacji satelitarnej oparty na GPS/GLONASS, pierwszy w rosyjskim pocisku manewrującym. Łączy on odporny na zakłócenia odbiornik sygnału satelitarnego z cyfrową anteną Komieta-M12 produkowaną przez WNIIR-Progriess i jednostkę odbiorczo-obliczeniową produkowaną przez KB Nawis, opartą na odbiorniku NAVIS NR9. Do ich integracji wykorzystano interfejs wyprodukowany przez ANPP Tiemp-Awia, znaną z produkcji pokładowych sterowników do kierowanych bomb lotniczych. Wszystkie trzy komponenty systemu nawigacji zawierają podzespoły pochodzące od producentów zagranicznych, w tym ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, Szwajcarii, Chin i Holandii.

 

Szczątki pocisku samosterującego Izdielje 30, który spadł na terytorium Ukrainy / Zdjęcie: via X

 

Elektroniczny układ sterowania głowicą bojową BUBS-30, produkowany przez ZIP, oparty jest na podzespołach rosyjskich. Jego głównym komponentem jest 32-bitowy mikrokontroler ARM 1986VE1AT wyprodukowany przez PKK Miłandr.

GUR MOU szacuje, że wytworzenie Izdielje 30 kosztuje równowartość 500-700 tys. USD. To 2 razy mniej niż koszty produkcji H-101, szacowane na równowartość 1,2-1,5 mln USD. Może to pozwolić na znaczne zwiększenie produkcji pocisków samosterujących dla WKS FR (w październiku 2025 użyły one 270 takich pocisków różnych typów).

Reklama
Reklama

Udostepnij

Reklama
Reklama

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz samodzielnie określić warunki przechowywania lub dostępu plików cookie w Twojej przeglądarce.