Altair


Autoryzacja


Resetuj hasło
Archiwum Nowy numer Redakcja

RAPORT-wto

Miesięcznik informacyjno-analityczny, poświęcony szeroko pojętej obronności, kierowany przede wszystkim do profesjonalistów.

Archiwum Nowy numer Redakcja

Skrzydlata Polska

Najstarsze czasopismo lotnicze w Polsce. W każdym numerze temat przewodni, relacje z imprez, korespondencje zagraniczne, opisy konstrukcji. Ponad 100 kolorowych zdjęć na 68 stronach. Konkursy z atrakcyjnymi nagrodami.

Archiwum Nowy numer Redakcja

Aeroplan

Czasopismo dla hobbystów i modelarzy, zawierające artykuły o historii lotnictwa, bogato ilustrowane zdjęciami i rysunkami, artykuły monograficzne, opisy malowań i oznakowań, oceny modeli, recenzje książek, konkursy.

Archiwum Nowy numer Redakcja

Broń i Amunicja

Na 68 stronach magazynu pełna informacja na temat broni strzeleckiej dla amatorów i zawodowców. Trendy i testy współczesnej broni strzeleckiej.

Archiwum Nowy numer Redakcja

BiA-Komandosi

Magazyn o objętości 68 stron poświęcony siłom i służbom specjalnym, zagadnieniom związanym z szeroko pojętym bezpieczeństwem, jak też współczesnym konfliktom zbrojnym.

Archiwum Nowy numer Redakcja

Numer Specjalny

Numery specjalne publikowane podczas konferencji, targów i innych imprez związanych z lotnictwem i obronnością.

Granaty dla GROM-u

Wojska lądowe, Przemysł zbrojeniowy, 30 grudnia 2011

Pod koniec roku do JW GROM dotarły pierwsze termobaryczne granaty ręczne GHTB. Do Wojsk Specjalnych trafiła również bardzo duża partia granatów hukowo-błyskowych.

Bułgarski ręczny granat termobaryczny GHTB, produkowany przez Arsenał. Jego średnica to 58 mm, wysokość 148 mm, masa 0,52 kg. Czas opóźnienia wynosi 3,2-4,2 s z zapalnikiem AF-11 i 3,2-4,8 s z zapalnikiem AF-13. Granaty pakowane są w drewniane skrzynie o masie 25 kg, w każdej z nich mieści się po 36 GHTB

Koniec roku jest zazwyczaj w armii czasem wzmożonych zakupów, nie inaczej było i w 2011. Kilka dni temu, zgodnie z granicznym terminem przetargu 69/MIL/UZBR/2011 przedstawiciele GROM odebrali dużą liczbę granatów termobarycznych GHTB. Komandosi z Rembertowa będą pierwszymi w Wojsku Polskim użytkownikami tego rodzaju amunicji przestrzennej (objętościowej). Jednocześnie jest to pierwszy zakupiony po 1989 produkt bułgarskiego przemysłu zbrojeniowego, który trafi do uzbrojenia Wojska Polskiego.

Wybuch granatu GHTB na otwartej przestrzeni podczas pokazu bułgarskiej amunicji dla wojsk specjalnych przeprowadzonego w październiku 2011 na poligonie w Nowej Dębie

Warto przypomnieć, że GROM był również pierwszą jednostką, która przyjęła do swojego arsenału ręczną broń termobaryczną w postaci 68-mm wyrzutni pocisków termobarycznych RTG (prototypy nosiły miano RPG-75-TB), jak również 60-mm granatów moździerzowych do lekkiego moździerza ANTOS (zobacz: Termobaryczny GROM, 2010-12-24).

Amunicja przestrzenna oddziałuje na otoczenie o znacznej powierzchni impulsem cieplnym i falą uderzeniową - trwającą kilkukrotnie dłużej, niż w przypadku klasycznych, kruszących materiałów wybuchowych. Ta ostatnia jest wywołana detonacją mieszaniny wybuchowej i następującej po niej wybuchowym dopalaniem produktów wybuchu z udziałem tlenu atmosferycznego.

Sekwencja zdjęć pokazująca wybuch bułgarskiego granatu termobarycznego w improwizowanym schronie zbudowanym z drewnianych skrzyń wypełnionych piaskiem

Typowy ładunek termobaryczny składa się z dwóch części. W wewnętrznej znajduje się klasyczny kruszący materiał wybuchowy, pobudzany inicjatorem. W zewnętrznej umieszczona jest mieszanina utleniacza i metalu aktywnego, którego cząsteczki pokryte są cienką warstwą flegmatyzatora. Wybuch klasycznego ładunku powoduje częściowe wybuchowe przereagowanie oraz dyspersję materiału otoczki. Mieszanina utleniacza i metalu reaktywnego rozkłada się następnie z wykorzystaniem tlenu z powietrza. Wydziela się przy tym duża ilość ciepła i intensywna fala uderzeniowa.

Szczątki schronu po detonacji wewnątrz granatu GHTB

Masa ładunku wybuchowego z efektem termobarycznym daje podczas wybuchu około 1,5 razy więcej energii, niż porównywalna masa klasycznego kruszącego materiału wybuchowego. Nic więc zatem dziwnego, że granaty termobaryczne są szczególnie skuteczne w zwalczaniu celów żywych, znajdujących się w zamkniętej przestrzeni - wnętrzu budynków, bunkrów, schronów, tuneli czy jaskiń. Sam granat GHTB produkowany jest przez bułgarski Arsenał (zobacz: Prywatyzacja Arsenału, 2011-08-05 i Arsenał został sprywatyzowany, 2011-10-27).

Obok granatów ręcznych termobarycznych i hukowo-błyskowych, czołowa polska jednostka specjalna zakupiła również kolejną partię amunicji kalibru 60 mm do moździerzy ANTOS

Obok ręcznych granatów termobarycznych, pod koniec roku arsenał GROM wzbogacił się o kolejne 60-mm granatów moździerzowych termobarycznych i odłamkowo-burzących (przetargi 67/MIL/UZBR/2011 i 68/MIL/UZBR/2011), do zakupionych pod koniec 2010 lekkich moździerzy ANTOS, produkowanych przez VTUVM Slavicin, oddział VOP-026 Sternberk. W połowie grudnia Wojska Specjalne odebrały też dużą dostawę ręcznych granatów hukowo-błyskowych kilku typów (m.in. P-2 i ZV-6 zawierające od 6 do 10 miniładunków, wytwarzających silny błysk i falę dźwiękową 130-160 dB) wytwarzanych przez czeskie przedsiębiorstwo Zeveta Ammunition, których zakup realizowano w ramach przetargu 48/MIL/UZBR/2011.

Zdjęcia i film: Remigiusz Wilk


Powiązane wiadomości


Drukuj Góra