Altair


Autoryzacja


Resetuj hasło
Archiwum Nowy numer Redakcja

RAPORT-wto

Miesięcznik informacyjno-analityczny, poświęcony szeroko pojętej obronności, kierowany przede wszystkim do profesjonalistów.

Archiwum Nowy numer Redakcja

Skrzydlata Polska

Najstarsze czasopismo lotnicze w Polsce. W każdym numerze temat przewodni, relacje z imprez, korespondencje zagraniczne, opisy konstrukcji. Ponad 100 kolorowych zdjęć na 68 stronach. Konkursy z atrakcyjnymi nagrodami.

Archiwum Nowy numer Redakcja

Aeroplan

Czasopismo dla hobbystów i modelarzy, zawierające artykuły o historii lotnictwa, bogato ilustrowane zdjęciami i rysunkami, artykuły monograficzne, opisy malowań i oznakowań, oceny modeli, recenzje książek, konkursy.

Archiwum Nowy numer Redakcja

Broń i Amunicja

Na 68 stronach magazynu pełna informacja na temat broni strzeleckiej dla amatorów i zawodowców. Trendy i testy współczesnej broni strzeleckiej.

Archiwum Nowy numer Redakcja

BiA-Komandosi

Magazyn o objętości 68 stron poświęcony siłom i służbom specjalnym, zagadnieniom związanym z szeroko pojętym bezpieczeństwem, jak też współczesnym konfliktom zbrojnym.

Archiwum Nowy numer Redakcja

Numer Specjalny

Numery specjalne publikowane podczas konferencji, targów i innych imprez związanych z lotnictwem i obronnością.

Indyjski przetarg artyleryjski

Lotnictwo wojskowe, Przemysł zbrojeniowy, Strategia i polityka, 16 stycznia 2008

14 stycznia Indie wystosowały zapytanie ofertowe do Singapore Technologies i BAE Systems dotyczące zakupu 145 lekkich haubic ciągnionych kalibru 155 mm.

M777 przy niemal trzykrotnie mniejszej wadze niż FH-77B zapewnia donośność praktyczną 22,5 km (amunicja M107) lub nawet 30 km (przy najnowszych pociskach US Army). Praktyczna donośność pocisków z gazogeneratorem to nie mniej niż 30 km. W sytuacjach awaryjnych działo może być obsługiwane przez 5 żołnierzy. W ciągu pierwszych dwóch minut maksymalna szybkostrzelność wynosi 8 strzałów/m. 380 haubic tego typu zostało zamówionych przez US Marine Corps / Zdjęcie USMC

Jest to element programu modernizacji artylerii wojsk lądowych Indii, zmierzających do oparcia się na haubicoarmatach kalibru 155 mm. Do 2020-2025 Indie mają pozyskać 3600 haubic o długości lufy 52 kalibrów, w odmianach holowanych i samobieżnych - na podwoziach kołowych i gąsienicowych. Ich uzupełnieniem mają być polowe wyrzutnie rakietowe i lekkie, krótkolufowe haubice kalibru 155 mm, przeznaczone do działań w terenach górskich.

W nowej, nuklearnej doktrynie wojskowej Indii, artyleria polowa zajmuje bardzo ważne miejsce. Świadczy o tym m.in. zorganizowanie dwóch dywizji artylerii (istnieje również 15 samodzielnych brygad), które obok zadań wsparcia wojsk lądowych mają odegrać kluczową rolę w ewentualnym obezwładnianiu pakistańskich umocnień polowych i celów położonych w pasie nadgranicznym.

Impulsem do zmian były doświadczenia konfliktu w Kaszmirze, w okręgu Kargil, w 1999, kiedy do pokonania separatystów, wspieranych przez Pakistańczyków, walnie przyczyniły się zakupione 12 lat wcześniej 155-mm haubice Boforsa FH-77B o długości lufy 39 kalibrów.

Do tej pory próby modernizacji artylerii nie dały jednak większych rezultatów, głównie z przyczyn żółwiego tempa działania biurokracji wojskowej. Np. próby holowanych haubic 155-mm trwały od 2002 do 2006 i zakończyły się skasowaniem przetargu na 400 dział tego typu. Również nieudane okazały się wieloletnie zabiegi o pozyskanie systemów samobieżnych.

Obecnie trzon artylerii tworzą haubice FH-77B, sowieckie działa polowe M-46 kalibru 130 mm, M-46 zmodernizowane przez izraelskiego Soltama w oparciu o lufę haubicy kalibru 155mm/45, a także polowe wyrzutnie rakietowe (kalibrów 122-300 mm). Jako całkowicie nieperspektywiczne uznano haubice D-30 kalibru 122 mm, działa kalibru 105 mm i 130-mm działa samobieżne Catapult M-46.

W ciągu ostatnich miesięcy Indie rozpoczęły jednak ponownie planowy proces pozyskiwania nowego sprzętu. W maju 2007 wystosowały zapytania ofertowe do kilkudziesięciu producentów dział samobieżnych (na podwoziach kołowych i gąsienicowych), które mają zakończyć się zakupem pierwszej partii: 280 systemów artyleryjskich takich typów. Warunkiem jest przekazanie technologii i możliwość rozpoczęcia produkcji w Indiach.

Dopełnieniem tych planów jest wystosowanie 14 stycznia 2008 zapytania ofertowego dotyczącego 145 holowanych haubic kalibru 155mm/39. W tej sprawie Indie zwróciły się tylko do dwóch producentów: Singapore Technologies i BAE Systems.

SLWH Pegasus ma zastąpić w Singapurze działa GIAT 105 mm Light Gun. Maksymalny zasięg strzelania klasyczną amunicją (M107) to 19 km, a z gazogeneratorem - 30 km. Szybkostrzelność wynosi 4 pociski na minutę, a maksymalnie: 3 pierwsze pociski przez 24 s, co umożliwia półatomat ładujący. Obsługę zapewnia 6-8 żołnierzy / Zdjęcie: MO Singapuru

Pierwszy z nich w 2005 certyfikował Singapore Light Weight Howitzer (SLWH) Pegasus, haubicę o masie 5,4 t, która może być przenoszona pod kadłubem śmigłowca CH-47D Chinook, a także wewnątrz samolotów rodziny C-130. Silnik Lombardini 9LD625-2 o mocy 28 KM pozwala na samodzielne pokonywanie małych dystansów z prędkością do 12 km/h.

Pegasus będzie musiał pokonać o wiele bardziej utytułowaną, klasyczną konstrukcję BAE Systems: haubicę M777, zdecydowanie najlżejszą w swojej klasie (4,1 t) i wybraną jako oręż przez US Marine Corps, US Army i wojska lądowe Kanady. Dotychczasowe zamówienia opiewają na prawie 700 egzemplarzy, a produkcja odbywa się w amerykańskich zakładach BAE Systems. Haubice zostały już wykorzystane bojowo w Afganistanie przez Kanadyjczyków (6 egz.).


Drukuj Góra