Altair


Autoryzacja


Resetuj hasło
Archiwum Nowy numer Redakcja

RAPORT-wto

Miesięcznik informacyjno-analityczny, poświęcony szeroko pojętej obronności, kierowany przede wszystkim do profesjonalistów.

Archiwum Nowy numer Redakcja

Skrzydlata Polska

Najstarsze czasopismo lotnicze w Polsce. W każdym numerze temat przewodni, relacje z imprez, korespondencje zagraniczne, opisy konstrukcji. Ponad 100 kolorowych zdjęć na 68 stronach. Konkursy z atrakcyjnymi nagrodami.

Archiwum Nowy numer Redakcja

Aeroplan

Czasopismo dla hobbystów i modelarzy, zawierające artykuły o historii lotnictwa, bogato ilustrowane zdjęciami i rysunkami, artykuły monograficzne, opisy malowań i oznakowań, oceny modeli, recenzje książek, konkursy.

Archiwum Nowy numer Redakcja

Broń i Amunicja

Na 68 stronach magazynu pełna informacja na temat broni strzeleckiej dla amatorów i zawodowców. Trendy i testy współczesnej broni strzeleckiej.

Archiwum Nowy numer Redakcja

BiA-Komandosi

Magazyn o objętości 68 stron poświęcony siłom i służbom specjalnym, zagadnieniom związanym z szeroko pojętym bezpieczeństwem, jak też współczesnym konfliktom zbrojnym.

Archiwum Nowy numer Redakcja

Numer Specjalny

Numery specjalne publikowane podczas konferencji, targów i innych imprez związanych z lotnictwem i obronnością.

RGP-40 dla WP?

Wojska lądowe, Przemysł zbrojeniowy, 01 kwietnia 2013

Wojska Lądowe chcą przeprowadzić w 2013 próby polowe 40-mm granatnika rewolwerowego ZMT RGP-40. Jeżeli zakończą się powodzeniem, to broń ma zostać przyjęta do uzbrojenia.

40-mm półautomatyczny granatnik rewolwerowy ZMT RGP-40 z partii próbnej, wykonany częściowo ze stopu tytanu Ti6Al4V. Broń składa się z pięciu podstawowych zespołów: 250-mm lufy z osłoną z szynami montażowymi, aluminiowego bębna z 6 komorami nabojowymi o długości 140 mm, komory spustowej, podstawy celownika i kolby o regulowanej długości stopki / Zdjęcie: Remigiusz Wilk

Armia od zawsze była zainteresowana bronią indywidualną, która zapewniałaby intensywne wsparcie ogniowe przy użyciu amunicji odłamkowej, uzupełnianej przez amunicję specjalną (dymną, oświetlającą, niezabijającą) na dystansie zbliżonym do zasięgu karabinka. Taka konstrukcja powinna mieć jak najniższą masę i jak najmniejsze gabaryty, aby bez problemów mógł ją transportować i z niej strzelać pojedynczy żołnierz, w dodatku noszący również odpowiedni zapas amunicji.

W latach 1980. w warszawskim Instytucie Mechaniki Precyzyjnej próbowano stworzyć granatniki samopowtarzalne Hel/Pallad S (o masie 4,4 kg, zasilane z magazynka rurowego) i automatyczne Pallad M/GA-1000 (o masie 8,7 kg, zasilane z magazynka pudełkowego), jednak ówczesne wojsko nie wykazało zainteresowania. Dopiero po dwóch dekadach okazało się, że armia zaangażowana w misje potrzebuje niewielkiej broni, która może mieć siłę ognia porównywalną z ciężkim granatnikiem maszynowym. Na przykład w celu wydostania się z zasadzki, czy położenia zasłony dymnej.

Jeżeli wojskowe próby granatnika rewolwerowego RGP-40 z Tarnowa zakończą się pomyślnie, to można sobie wyobrazić, że już za kilka lat tak może być uzbrojony polski żołnierz / Zdjęcie: Paweł Ścibiorek

Dlatego w połowie pierwszej dekady XXI wieku pojawił się w Polsce pomysł stworzenia granatnika rewolwerowego, na wzór używanych i rozpowszechnionych na świecie modeli wytwarzanych przez południowoafrykański Milkor. Warto dodać, że opróżnienie 6-nabojowego bębna granatnika rewolwerowego zajmuje 3-4 s. Po kolejnych 2-4 s ostatni wystrzelony granat z serii trafia w cel znajdujący się w odległości od 100 do 300 m. W teorii, przy pięciometrowym promieniu rażenia 40-mm pocisków, odłamkami może zostać pokryty obszar o długości 60 i szerokości 20 m – blisko 1000 metrów kwadratowych! Takich możliwości nie posiada obecnie żadna inna indywidualna broń strzelecka.

Porównanie modelu RGP-40 (na pierwszym planie) z jednym z dwóch granatników prototypowych (na drugim planie) i granatnikiem z partii próbnej (widocznym z tyłu, także powstały dwa) / Zdjęcie: Remigiusz Wilk

Półautomatyczny granatnik rewolwerowy RGP-40 został zaprojektowany w ramach projektu celowego z 2007. Wielostrzałowa broń indywidualna do naboju 40 mm x 46SR NATO powstała przy współpracy konstruktorów z Wojskowej Akademii Technicznej (WAT) i Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Sprzętu Mechanicznego (OBRSM) w Tarnowie, będącego obecnie częścią Zakładów Mechanicznych Tarnów (ZMT). Model złożono na początku września 2008 (Granatnik rewolwerowy z Tarnowa, 2008-09-08), a pierwszy strzał amunicją balistyczną oddano 21 października 2008.

We wrześniu 2009 powstały dwa prototypy RGP-40. W porównaniu z modelem, miały zmniejszoną masę do 6,5 kg – elementy stalowe zastąpiono aluminiowymi. Poprawiono mechanizmy wewnętrzne, w tym system gazowy, usunięto wszystkie ostre krawędzie. Kolbę zamocowano na osi, przez co strzelec dostosowuje ją do poniesienia granatnika. Dodano numerowanie komór bębna, jak również wprowadzono ogranicznik jego ruchu (Niezwykła broń z Tarnowa, 2012-09-03).

Waga nie kłamie. Masa RGP-40 bez celownika i chwytu przedniego z integralnym dwójnogiem to 6,098 kg (z dwójnogiem wzrasta do 6,361 kg), we wstępnych założeniach taktyczno-technicznych maksymalną masę założono na 6,5 kg / Zdjęcie: Remigiusz Wilk

W czerwcu 2010 wykonano partię próbną dwóch granatników RGP-40 wraz z wyposażeniem, opracowano też i zatwierdzono dokumentację do produkcji seryjnej. Wizualnych różnic między bronią z serii prototypowej i próbnej jest niewiele. Zmieniono kształt osłony lufy, nakrętki na osi kolby, dźwigni ręcznego zwalniania bębna, zaokrąglono obsadę lufy i zmniejszono zaczepy do mocowania pasa. Najważniejsze jest wprowadzenie korpusu tylnego i obsady lufy wykonanych ze stopu tytanu. Dzięki temu masa granatnika wynosi 6,1 kg.

Z RGP-40 można strzelać w każdej postawie, także leżąc. Bęben granatnika napędzany jest podczas strzelania sprężyną zegarową, nakręcaną wcześniej ręcznie podczas ładowania broni. Część gazów prochowych, odprowadzanych przez boczny otwór w lufie, działa na tłok w komorze gazowej, zwalniający po strzale rygiel i powodujący obrót bębna / Zdjęcie: Grzegorz Franczyk

RPG-40 to indywidualna broń strzelecka, strzelająca ogniem pojedynczym do celów w odległości od 30 do 400 metrów. Granatnik zasilany jest amunicją 40 mm x 46SR NATO, odmienną od dotychczas używanej 40 mm x 47 w granatnikach wz. 1974 Pallad i wz. 1983 Pallad-D, choć identyczną jak w kupowanych od 2010 podwieszanych GPBO-40 i samodzielnych GSBO-40, produkowanych w Zakładach Metalowych Dezamet (Eurosatory: MSBS-5,56 w Paryżu, 2012-06-11, Nowości Dezametu, 2012-09-06). Przy zastosowaniu amunicji 40 mm x 46SR NATO niskiej prędkości wylotowej około 76-82 m/s – np. rozwijanej w kraju ramach programu SBAO-40 i produkowanej przez Dezamet – zasięg granatnika wynosi do 400 m. Może on jednak ulec zwiększeniu do 750-800 m, jeżeli zastosowane zostaną identyczne wymiarowo granaty kalibru 40 mm o średniej prędkości wylotowej rzędu 125 m/s. Taka amunicja jest rozwijana m.in. przez niemiecki koncern Rheinmetall.

Wojskowe testy mają pokazać, czy granatnik rewolwerowy znajdzie swoje miejsce w uzbrojeniu drużyny zmechanizowanej, jak też określić jego przydatność na polu walki. Jeżeli armia będzie wymagała zwiększenia zasięgu granatnika, to możliwe jest opracowanie 40-mm amunicji o większej prędkości wylotowej lub zakup takiej za granicą. Sam RPG-40 konstrukcyjne dostosowany jest do wystrzeliwania silniejszej amunicji.


Powiązane wiadomości


Drukuj Góra
www.altair.com.pl

© Wszelkie prawa zastrzeżone, 2007-2018 Altair Agencja Lotnicza Sp. z o. o.