Altair


Autoryzacja


Resetuj hasło
Archiwum Nowy numer Redakcja

RAPORT-wto

Miesięcznik informacyjno-analityczny, poświęcony szeroko pojętej obronności, kierowany przede wszystkim do profesjonalistów.

Archiwum Nowy numer Redakcja

Skrzydlata Polska

Najstarsze czasopismo lotnicze w Polsce. W każdym numerze temat przewodni, relacje z imprez, korespondencje zagraniczne, opisy konstrukcji. Ponad 100 kolorowych zdjęć na 68 stronach. Konkursy z atrakcyjnymi nagrodami.

Archiwum Nowy numer Redakcja

Aeroplan

Czasopismo dla hobbystów i modelarzy, zawierające artykuły o historii lotnictwa, bogato ilustrowane zdjęciami i rysunkami, artykuły monograficzne, opisy malowań i oznakowań, oceny modeli, recenzje książek, konkursy.

Archiwum Nowy numer Redakcja

Broń i Amunicja

Na 68 stronach magazynu pełna informacja na temat broni strzeleckiej dla amatorów i zawodowców. Trendy i testy współczesnej broni strzeleckiej.

Archiwum Nowy numer Redakcja

BiA-Komandosi

Magazyn o objętości 68 stron poświęcony siłom i służbom specjalnym, zagadnieniom związanym z szeroko pojętym bezpieczeństwem, jak też współczesnym konfliktom zbrojnym.

Archiwum Nowy numer Redakcja

Numer Specjalny

Numery specjalne publikowane podczas konferencji, targów i innych imprez związanych z lotnictwem i obronnością.

Rozpoczęcie badań systemu Zauralec-D

Przemysł zbrojeniowy, Wojska lądowe, 08 czerwca 2014

W Rosji rozpoczęły się badania nowego samobieżnego systemu artyleryjskiego 2S36 Zauralec-D przeznaczonego dla wojsk powietrznodesantowych (WDW).

120-mm armatomoździerz 2S31 Wiena. Od 2010 pojazdy tego typu są dostarczane do rosyjskich wojsk rakietowych i artyleryjskich (RWiA). W 2012 osiemnaście armatomoździerzy 2S31 zamówił Azerbejdżan, dostawy mają zakończyć się w 2014 / Zdjęcie: Witalij W. Kuzmin

O rozpoczęciu badań państwowych systemu artyleryjskiego 2S36 Zauralec-D rozwijanego przez CNIIToczMasz (Centralnyj Nauczno-Issledowatielskij Institut Tocznowo Maszinostoriennia) wraz z przedsiębiorstwem Wołgogradskaja Maszinostoitelnaja Kompanija WgTZ poinformowały służby prasowe regionu wołgogradzkiego.

Pierwsze informacje na temat nowego samobieżnego systemu artyleryjskiego dla WDW (Wozduszno-Diesantnyje Wojska) pojawiły się w maju 2011. Wówczas dyrektor FGUP CNIIToczMasz, Dmitrij Semizorow przedstawił pierwsze plany pojazdu uzbrojonego w działo 120 lub 152 mm, rozwijanego w ramach projektu badawczo-rozwojowego Zauralec-D. Prawdopodobnie będzie 2S36 oparty na podwoziu 120-mm niszczyciela czołgów Sprut-SDM.

W maju 2011 pokazano już wóz z zautomatyzowanym systemem dowodzenia i kierowania ogniem artyleryjskim (KSAUO) Kankan na podwoziu BTR-MDM stworzony dla przyszłych 2S36 Zauralec-D / Zdjęcie: military-today.com

Rozwój nowych systemów artyleryjskich dla wojsk powietrzno-desantowych, zdolnych do transportu lotniczego, o zasięgu identycznym jak wozy dla wojsk lądowych, o identycznych możliwościach trakcyjnych jak dotychczas używane przez WDW pojazdy gąsienicowe, oraz podobnie zdolnych do desantowania na platformie przy użyciu spadochronów, przebiega dwutorowo.

Z jednej strony CNIIToczMasz opracował modernizację gąsienicowego niszczyciela czołgów 2S25 Sprut-SD (uzbrojonego w 125-mm gładkolufową armatę 2A75, odmianę 2A46 z czołgów T-72, T-80 i T-90) - 2S25-1M. Podwozie 2S25 (Obiekt 952), było rozwinięciem podwozia eksperymentalnego lekkiego czołgu pływającego dla wojsk powietrzno-desantowych Obiekt 934 Sudja.

Z drugiej w 2011, wraz z WgTZ, producentem wozu Sprut-SD (a wcześniej na przełomie lat 1960. i 1970. rozwijającego Obiekt 934 jako następcę PT-76 w WDW), rozpoczęto prace nad dostosowaniem podwozia tego pojazdu dla nowego systemu artyleryjskiego uzbrojonego w działo 120 lub 152 mm.

W celu uproszczenia systemu logistycznego, jako podwozie do przyszłego systemu artyleryjskiego Zauralec-D dla WDW wykorzystane będzie to z 120-mm niszczyciela czołgów 2S25 Sprut-SD (na zdjęciu podczas majowej defilady w 2008). Ponad 36 tych wozów jest używanych przez wojska powietrznodesantowe Federacji Rosyjskiej / Zdjęcie: Lolzowatiel

Semizorow poinformował wówczas, że uzbrojenie pojazdu ma łączyć w sobie cechy moździerza, haubicy i armaty, podobnie jak ma to miejsce w przypadku 120-mm samobieżnego wieżowego armatomoździerza 2S9 Nona-S/2S9-1 Swiristriełka/2S9-1M (z armatomoździerzem 2A51 z lufą gwintowaną i ładowaniem odtylcowym) na podwoziu BTR-D i 120-mm samobieżnego wieżowego armatomoździerza 2S31 Wiena (z armatomoździerzem 2A80) na podwoziu pochodnym z BWP-3 (261 czołgów T-90 w 2010?, 2010-02-27). Ten ostatni kadłub wywodzi się z eksperymentalnej 152-mm armatohaubicy 2S18 Pat-S z działem 2A63.

Rosyjskie konstrukcje nie tylko mogą wykorzystywać amunicję moździerzową 120 mm starszych typów, ale także zachodnie granaty tego kalibru. Co więcej, 2S31 Wiena jest dostosowana do wystrzeliwania z lufy przeciwpancernych pocisków kierowanych 3WOF112 Kitołow-2 o zasięgu do 12 km, zdolnych do niszczenia pojazdów poruszających się z prędkością do 40 km/h.

Warto zwrócić uwagę, że prace nad podobnym pojazdem, 120-mm samobieżnym wieżowym armatomoździerzem (uzbrojonym w armatomoździez ŁP-77) dla wojsk powietrzno-desantowych także na podwoziu Obiektu 934, CNIIToczMasz prowadził od 1987 do 1991 wraz z zakładami WgTz w ramach projektu Obżymka (w ramach tego samego projektu powstał 2S21, konkurencyjny dla 2S31 Wiena, który był opracowany przez biuro konstrukcyjne SKB, obecnie wchodzące w skład korporacji Motowilichinskie Zawody, Motowilicha).


Powiązane wiadomości


Drukuj Góra